Nieuwetijdskinderen

Nieuwetijdskinderen

Wat zijn nieuwetijdskinderen?

Een nieuwetijdskind is heldervoelend, empathisch en telepatisch. Zij planten lichtzaadjes op deze aarde.

Nieuwetijdskinderen zijn meer gevoelsmatig dan rationeel ingesteld. Nu is het zo dat alle kinderen tot op zekere hoogte gevoelswezens zijn, maar wat nieuwetijdskinderen onderscheidt is dat zij al sterk verbonden zijn met hun hart, zij hebben gekozen voor het licht. Het is voor de kinderen lichamelijk en emotioneel onmogelijk zich aan te passen aan een op ratio gebaseerde omgeving. Zij willen graag zichzelf zijn. Omdat zij zich moeilijk aanpassen kunnen zij rebels, anders en eigenzinnig overkomen. En kunnen in verwarring raken door onbegrip in hun omgeving.

Ben ik een helse spin?

Als ik over mezelf vertel dan is mijn diep gekoesterde wens in vervulling gegaan; verbondenheid tussen alles wat leeft en ademt. Die intensiteit is enorm van liefdevolle kracht,  van vrijheid in mijzelf. Het heeft zeer gedaan, het was naast moeilijk ook zwaar om mij los te worstelen van familiestructuren, systemen waarin mijn ziel niet kon gedijen. Ik was een lastig kind. Ik had de bijnaam: helse spin. 

Nieuwetijdskinderen pikken makkelijk gevoelens van anderen op. Daarin onderscheid maken valt niet altijd mee. Van wie is nou wat? Ben ik nou boos, of is de juf zo boos? Dat is voor een kind bijna onmogelijk. Het is alsof ze boosheid, frustratie of de pijn van anderen zelf beleven. Ze laten zich helemaal meeslepen in de gevoelswereld van de ander. Het voelt alsof het een onderdeel van de kinderen zelf zijn geworden. Tja, wie was nu bij ons thuis de helse spin 

Een voorbeeld is dat ik samen tijdens een heling op afstand met een meisje van bijna 12 jaar naar haar grote zwarte monsters, zo noemde zij ze, heb zitten kijken. We zaten samen dicht tegen elkaar aan op de grond. Ze hield me met twee handen vast. Door te blijven kijken veranderden de monsters in een grote zwarte leeuw, agressief, met open brullende bek, enorme tanden en een stel klauwen. Zachtjes zei ik, niet bang zijn, rustig blijven kijken. Ik sloeg mijn arm om haar heen, ze kroop nog dichter tegen me aan. We bleven kijken. We straalden zoveel licht, dat de zwarte leeuw van kleur ging veranderen. Bruin, beige met geel tot zacht goudgeel. De leeuw bedaarde en hij ging op zijn rug liggen. Menselijk zo zacht, zo zag hij er nu uit. We keken elkaar aan en schoven over de grond naar de leeuw toe. We aaiden eerst over zijn buik. Ik nam zijn hoofd in mijn handen om te masseren. Zij masseerde zijn zachte benen. Beiden gaan zo in elkaar op, dat zij haar hoofdje op zijn buik neerlegde. Ze viel in slaap. 

Daar namen we afscheid van elkaar; ik geef haar een kusje op haar voorhoofd. En fluister zachtjes, ik ga, geef je jouw leeuw een naam?    

De leeuw heet Lionel. Twee maatjes voor het leven. 

Hoe mooi is het het dat zij me nu vertelt dat ze niet meer zo boos is, dat ze vrolijk is, dat alles veel leuker is.  Samen komen we er achter dat ze van veel mensen houdt, ze noemt ze allemaal bij hun naam, terwijl de traantjes van geluk over haar wangen blijven stromen.

Ook moeder en dochter groeien naar elkaar. Zij geven elkaar steeds meer ruimte. Dat is liefde.  

Wat een geluk.

Ik prijs me zeer gelukkig dat lichtkindjes me weten te vinden. Zelfs nog na een heling. Een heel lief ventje springt steeds even bij me aan en zegt: Jel, mamma wil het niet horen. Dan kan ik hem geruststellen en zeg ik hem: komt wel. Doe maar rustig aan. En dan is hij weer weg. Volgende dag is hij er weer. Lief toch. Jel, mamma wil het niet horen. Ik geef hem een aai over z’n bol en stel hem gerust. Komt wel hoor. Ondertussen wordt hij steeds vrolijker en daar gaat het om.

Het nog ongeboren kindje vertelt zijn moeder vooral te doen wat goed voor haar is. Ze maakt zich veel te druk over de wereld. Hij vertelde haar ook dat ze de liefste mamma op de hele wereld is. Door de gesprekjes tussen moeder en kind, groeit het vertrouwen in haar en in haar schoot. Vol trots brengt zij een wolk van een zoon ter wereld. 

Ik reisde af en zag bij het jongetje, zwarte pieten, entiteiten die hem steeds maar lastig vielen. Door er te zijn en ze niet weg te jagen, maar ze vriendelijk te ontvangen, verdwijnen ze als sneeuw voor de zon. Want ze zijn als de dood zo bang voor al het licht dat ze ineens tegenkomen. 

Het jongetje dat met mij een pinguin ontmoette en de volgende dag vrolijk als een pinguin over het terras danste. Dan loopt mijn hart over. 

Ik word ook wel eens ‘s nachts gebeld, zijn uitzonderingen hoor. De moeder van een meisje laat me weten, ze slaapt maar gilt als een speenvarken, draait met haar oogjes en slaat om haar heen. Ze wordt niet wakker. Het is eng. Ik ga rechtop in mijn bed zitten, verbind me met het Akasha en vraag alle hulp mee. En bereik al heel snel het meisje, doordat we elkaar al kennen. Hoi schatje, ik ben het Jel, kom maar en ik neem haar op in mijn armen, druk haar veilig tegen me aan. Ze wordt ondertussen verzorgd met licht groene energie. Ik wieg, ik vertel dat alles goed komt. Dat ze lekker mag gaan slapen. Ze wordt rustig en valt in een rustige slaap. De volgende morgen wordt ze wakker en vraagt haar mamma: waar is Jel? Dat zijn dierbare momenten. 

Ik mag niet alles vertellen maar er is al veel mooi werk verricht. Welkom aan alle kindjes …. op aarde en in ‘de hemel’. 

Herken je hiervan iets bij je kind of bij jezelf? Laat het mij weten, ik help je! 

Met Liefde en Licht.

Dankbaar voor de liefdevolle samenwerking met het Akasha. Ik weet me geholpen. 

Ik mag helpen verwerken, vergeven, verzachten en liefhebben  …. in het licht tussen hemel en aarde als een geleider. 

* vrije betaling: Nieuwetijdskinderen

voor contact kan je gebruik maken van het contactformulier